Shopping Cart
Your Cart is Empty
Quantity:
Subtotal
Taxes
Shipping
Total
There was an error with PayPalClick here to try again
CelebrateThank you for your business!You should be receiving an order confirmation from Paypal shortly.Exit Shopping Cart

Blog

Blog

Confrontatie en inspiratie

Posted on December 5, 2020 at 12:00 AM Comments comments (3)

Het is voor elke coach van belang ook zelf de coaching te blijven zoeken. Zo heb ik onlangs meegedaan aan de School of Mavericks (https://schoolofmavericks.com/) om te ontdekken waar nog een aantal persoonlijke valkuilen zitten. Naast dat we gekeken hebben naar mijn machtslijnen, was het contact met de medecursisten ook heel inspirerend. In de laatste individuele coaching die bij het proces hoorde, hebben we samen gekeken naar mijn onderwijsbureau en hoe ik mij daarmee neerzet, naar hoe belangrijk het is om jezelf toegankelijk en persoonlijk op te stellen en duidelijk te zijn in wie je bent en wat je levert. Naar aanleiding van zijn adviezen ben ik verder aan de slag gegaan met mijn site en mijn branding. Ik hoop dat nu nog beter overkomt wie ik ben en wat ik doe, wat ik voor iemand kan betekenen en wie mijn doelgroep is. Het uitkomen voor mijn hoogbegaafdheid is daarin misschien nog wel het meest kwetsbare punt aangezien het iets is wat voornamelijk anderen over mij gezegd hebben, maar waar ik moeite mee heb om het zelf zo te benoemen. Door het te benoemen en omarmen geeft het wel weer meer ruimte voor wat ik wil bereiken; juist het helpen van anderen met hoogbegaafdheid die er tegenaan lopen hoe hiermee om te gaan, vooral op het gebied van werk en scholing. Zo neem ik kleine, maar zekere stapjes richting mijn uiteindelijke doel; volledig zelfstandig aan de slag uit naam van mijn Onderwijsbureau om mensen verder te helpen meer kwaliteit te leveren in cursussen en trainingen, het coachen van individuen en professionals en het begeleiden van mensen met hoogbegaafdheid.


 

 

Speciaal

Posted on November 2, 2020 at 10:55 AM Comments comments (1)

Naar aanleiding van een coachingssessie schreef ik het volgende gedicht. Hoe zwart het leven ook lijkt, uiteindelijk zijn er ook weer de mooie dingen, hoe klein soms ook.


Voel me zwaar en zwart

Zo veel kleuren missen in mijn hart

De wereld ziet er zo zwaarmoedig uit

Met zware stappen kom ik vooruit

Geen idee hoe ik moet zijn

Elke keer opnieuw loop ik op een dunne lijn

Balanceer heen en weer

Probeer te zwemmen, maar verdrink elke keer

Wie houdt mijn hand vast op dit pad?

Ik ben het soms allemaal zo zat

Liggend op mijn rug kijk ik omhoog

Ik zie de schimmen van een regenboog

Door alle ellende schijnt wat licht

Ik voel me weer een klein beetje verlicht

Een vlinder op mijn hart,

Misschien toch al iets minder verward... 


Het 'nieuwe' leren

Posted on June 9, 2020 at 3:25 PM Comments comments (0)

Vorige week heb ik een nieuwe baan geaccepteerd waardoor ik mijn oude diploma's en certificaten weer op moest duiken voor de dossiervorming. In principe geen enkel punt want die liggen allemaal netjes op een stapel in de kast. Het valt me dan wel op, als ik alles zo doorblader wat ik in 13 jaar verzameld heb, dat de visie op onderwijs niet vreselijk veranderd is. Keer op keer proberen we dezelfde ideeen in een ander jasje te hijsen en geven het dan een blitse naam met nog flitsendere bijpassende trainingen. Dit is absoluut niet cynisch bedoeld, wel realistisch. 

Toen ineens stonden we voor de situatie dat praktisch alle leerkrachten en docenten in het diepe gegooid werden en terug moesten vallen op hun basistechnieken, juist daar waar de vernieuwing ons opgedrongen leek te worden. Het digitale tijdperk kwam plotseling heel hard in ons gezichtsveld. Onderwijsmensen van allerlei leeftijdscategorieen en achtergronden stonden te kijken hoe ze deze nieuwe media in moesten gaan zetten. In dit geval was het namelijk niet een mooi uitgewerkt en vooropgezet onderwijsplan, ineens moest alles ad hoc anders. De methodes en trainingen schoten als paddestoelen uit de grond. Scholen probeerden zo goed en kwaad als het kan iets te maken van deze situatie; groepslessen, individueel aan de slag of 'blended learning'. Er zullen hele vergaderingen gevoerd zijn hoe dit het beste in te vullen, maar veelal was het ook gewoon de leraar alleen thuis proberend er iets van te maken met de kennis die hij heeft. En dan komen we weer uit bij de basis...

Er is niets mis mee om goede ideeen te behouden en af en toe bij te vijzelen. Een goede, ervaren docent zal heel goed in staat zijn aan te voelen wat de groep of individuele leerling op dat moment nodig heeft. Die docent zal in de loop der jaren zijn arsenaal zo uitgebreid hebben dat hij kan schakelen tussen vaardigheden en opdrachten. De onervaren docent, die zal vooral zoekende zijn naar wat er nodig is om nu iedereen te zien en bedienen. Laten we vooral oog hebben voor die docenten (ervaren en minder ervaren) die dat stukje extra ondersteuning kunnen gebruiken. Niet met nog meer vernieuwingen, maar door te doen waar zij goed in zijn.


Passend onderwijs

Posted on October 3, 2019 at 2:35 AM Comments comments (0)

Onlangs werd mijn advies gevraagd door ouders van wie hun dochter op school vastloopt. Het meisje is door de school begeleid en er is gekeken naar diverse manieren om haar te ondersteunen en helpen, maar helaas sluit dit niet aan en lukt het ouders en school niet om samen tot een oplossing te komen. Volgens het idee van Passend onderwijs zou ook dit meisje haar plek moeten hebben op deze (of een andere reguliere) school. Nu loopt ze echter het risico verwezen te worden naar speciaal onderwijs. Ondanks dat speciaal onderwijs haar wellicht heel goed zou kunnen helpen, is het voor ouders een stap te snel en te ver. Voor mij was vooral duidelijk hoe belangrijk het is dat de communicatie tussen de verschillende partijen goed verloopt en dat iedereen meegenomen wordt in het proces. 

Toen Passend onderwijs ingevoerd werd, waren er maar weinig docenten die hier positief tegenover stonden. Voor deze mate van zorg en de grootte van de klassen waren ze niet opgeleid. Het is voor menig school lastig om vorm te geven aan de grote mate van diversiteit in de klas en dan ook nog oog te hebben voor de individuele leerlingen en hun kansen en mogelijkheden. Houdt dit dan in dat Passend onderwijs mislukt is?

Dat denk ik niet. Het geeft kinderen die normaliter al sneller doorverwezen zouden zijn naar speciaal onderwijs de kans om in de klas te blijven bij hun vrienden. Toch zijn er veel leerkrachten die hier nog niet optimaal hun weg in kunnen vinden en zoeken naar oplossingen en hulp. 



Hoe SPOC je?

Posted on April 29, 2019 at 9:10 AM Comments comments (0)

Voor Next Learning Valley mocht ik een blog schrijven over de tussentijdse resultaten van mijn scriptieonderzoek; Hoe SPOC je? https://lnkd.in/dnwvbHd #sociallearning #mooc #curatr Onderzoek door Next Learning Valley ROC Rivor Open Universiteit

Schoolkeuze

Posted on April 27, 2019 at 10:55 AM Comments comments (0)

Vorige week vrijdag ontving ik een mail van de juf van mijn oudste dochter. Mijn dochter zit in groep 8 en heeft vorige week de Cito-toets gedaan. Gelukkig was ze er van tevoren niet vreselijk zenuwachtig voor, tot ze de avond ervoor huilend op de trap uit het raam zat te kijken om wat rustiger te worden. Ze was bang voor hoeveel ze zou moeten lezen, ondanks dat ze gebruik mocht maken van de voorgelezen versie. Al sinds groep 3 weten we dat ze dyslexie heeft en heel hard moet werken om eruit te krijgen wat erin zit. Jaar na jaar heeft ze veel begeleiding gehad van binnen en buiten de school, maar nu kwam het toch echt neer op wat ze zelf zou laten zien. Wij hadden het volste vertrouwen in haar en hebben nooit druk op de toets gelegd. Zolang ze goed haar best doet en laat zien wat ze kan, komt ze er wel. Zo hebben we haar ook altijd opgevoed. Toch kwam alle stress er ineens uit. Ze wist het allemaal wel, maar vond het toch lastig om alles te overzien.

De dagen van de Cito verliepen eigenlijk heel soepel. Elke dag kwam ze rustig en enthousiast thuis. Ze had er vertrouwen in, en bovendien had de onderwijsassistent die haar begeleidt haar regelmatig even opgezocht wat haar een goed gevoel gaf. Daarnaast had de juf ‘s middags erg haar best gedaan om er steeds weer iets leuks van te maken. Haar juf is echt geweldig; ze begeleidt de kinderen op emotioneel en intellectueel vlak en maakt belangrijke dingen bespreekbaar in de klas. Afgelopen vrijdag, Goede Vrijdag, ontvingen we dus een mail van de juf dat ze gesproken had met de vervolgschool en dat ze graag nog met ons zou afspreken om de niveaukeuze door te spreken, of we komende dinsdag langs wilden komen. Mijn eerste reactie was: er zou toch niks mis zijn? Afspreken in de vakantie? Maar natuurlijk zouden we naar school komen.

Samen met mijn dochter ben ik naar school gegaan. Uiteindelijk hebben we een hele poos met de juf zitten praten. De combinatieklas waar we voor wilden gaan, werd niet aangeboden door de school van onze keuze. Ze zou dus moeten kiezen tussen twee niveaus. De juf had de situatie uitgebreid met de school doorgesproken en wilde dit ook met ons bespreken. Deze juf maakte dus niet alleen tijd vrij voor een uitvoerig gesprek met de docent van de middelbare school, maar wilde ook graag in haar vakantie met ons spreken. Ze heeft ons de situatie uitgelegd en met ons doorgesproken waarna ik ook met mijn dochter kon bespreken wat we vanuit thuis belangrijk vinden en waar onze voorkeur naar uit gaat. We konden heen en weer vragen stellen en mijn dochter meer duidelijkheid geven over wat haar zo meteen te wachten staat en wat ze aan begeleiding kan verwachten, maar ook wat we van haar verwachten.

Na het gesprek moest ze eerst alles laten bezinken, maar vanochtend wist ze mijn vriend al volmondig te vertellen dat ze haar keuze gemaakt had. Ondanks dat ze het heel spannend vindt, gaat ze toch voor het hogere niveau van de twee keuzes. Ze wil de sprong wagen en zien waar ze uitkomt. Wat ben ik ontzettend trots op haar en zo dankbaar voor deze juf.

Groei

Posted on March 28, 2019 at 5:20 PM Comments comments (0)

Ik geloof enorm in de mogelijkheden van groei en dat die groei overal te vinden is. De laatste anderhalf jaar werd dat voor mij nog extra benadrukt door de groei die ik persoonlijk doormaakte. Mede door mijn vriend (Niels Harteman) kwam ik in aanraking met boeken die ik normaal zelf misschien minder snel opgepakt had, maar die me wel weer nieuwe inzichten gegeven hebben. Ik hou ontzettend veel van lezen en kan boeken echt verslinden, maar deze boeken hadden tijd nodig. Voor deze boeken moest ik rustig gaan zitten en slechts in beperkte gedeeltes per keer absorberen, niet meer dan een paar bladzijden of een hoofdstuk. De informatie moest de tijd krijgen om te landen, om te bezinken. 

Soms merk ik dat ik dan uren of dagen na het lezen nog met een onderwerp bezig ben en dat het onbewust blijft spelen. Soms ben ik het niet direct met de schrijver eens, andere keren probeer ik op zoek te gaan naar mijn visie hierop, nog vaker laat ik het tegenwoordig vooral bezinken. Niet te actief ermee aan de slag, maar kijken wat het effect is en waar het toe leidt. 

Inmiddels, maanden later, merk ik dat het me meer rust heeft geschonken. Rust naar buiten toe, maar, nog belangrijker, veel rust naar binnen toe. Rust om situaties te overzien en van daaruit te kunnen observeren/analyseren/adviseren.

In de MOOC Breinleiderschap van vandaag werd ook mooi verwezen naar de waarde van rust en hoe we deze rust in kunnen bouwen voor leden van een team of leerlingen in een klas. Hoe mooi is het om van daaruit ruimte te creeren voor die dingen waar we de meeste aandacht naar uit willen laten gaan?

Breinleiderschap

Posted on March 17, 2019 at 9:15 AM Comments comments (0)

Vandaag heb ik de tweede les afgerond binnen de MOOC Breinleiderschap.
Deze les ging vooral over a fixed or growth mindset. Met een partner die life coach is, hebben we het nog wel eens over mindset en wat dat nou eigenlijk doet en inhoudt... Voorheen dacht ik vooral dat ik een growth mindset had, tegenwoordig geloof ik dat het meer is dan dat.

Afgezien van dat de mindset wisselt per taak (bepaalde dingen doe ik namelijk zeker volgens a fixed mindset), ben ik er nu ook meer achter dat het niet zo zit in welke mindset je over het algemeen zou hebben. Wij zijn namelijk zelf de baas over onze mindset. Wij bepalen hoe we over dingen denken en hoe we erin staan. Dat het daarbij helpt wanneer we open staan voor nieuwe dingen en om te leren, dat is een feit. Maar de keuze voor hoe we ernaar kijken, ligt uiteindelijk in ons eigen gedachtenpatroon.

Voor mijn scriptie ben ik momenteel bezig met onderzoek naar de invulling van de content van SPOCs. Daarvoor heb ik met enige regelmaat gesprekken en interviews met collega's van binnen en buiten de organisatie. Wat ik dan regelmatig benoem, is dat Learning Analytics niet alles zeggen over hoe een deelnemer in de MOOC of SPOC staat...Volgens de Learning Analytics zou ik bijvoorbeeld overduidelijk een passieve lerende zijn die vooral stof in zich opneemt. Hoewel dit klopt, betekent dit niet dat ik niet met de stof aan het werk ga.

Het heeft me in elk geval wel aan het denken gezet, wat er mede toe geleid heeft dat ik met de MOOC Breinleiderschap wel een actieve rol aanneem. Ik reageer op de opdracht, en zelfs ook op medestudenten, daar waar ik voorheen waarschijnlijk vooral in mijn hoofd antwoord gegeven zou hebben. 

Het is een interessant om dat wat gepredikt wordt, kritisch te blijven bekijken en ook te toetsen aan wat we zelf weten en denken te weten. Vandaag hoorde ik mijn directrice vertellen over een situatie waarin ze in gesprek was geweest met mensen binnen de organisatie en in dat gesprek werd aangegeven dat iets veel geld zou kosten om uit te voeren. Haar reactie daarop was geweest: maar hoeveel kost het wanneer we het niet doen? 

Die vraag trek ik bij deze nog veel breder en hou ik er graag in; het kost misschien het nodige om iets te doen, maar wat kost het als we het niet zouden doen?

Welkom

Posted on March 9, 2019 at 2:00 PM Comments comments (0)

Welkom bij het eerste blog wat ik op deze site plaats. Ik ben heel trots dat ik mijn tweede website mag lanceren, een website die ik dit keer volledig zelf vormgegeven heb. Acht jaar geleden startte ik mijn vertaalbureau, nu breid ik dat uit met mijn onderwijsbureau. In de jaren tussen toen en nu is er een hoop gebeurd. Naast alle persoonlijke omstandigheden en veranderingen, is er ook op zakelijk vlak het een en ander gebeurd. 

Na acht jaar lesgegeven te hebben in het voortgezet onderwijs, ben ik overgestapt na het MBO. Tijdens die acht jaar heb ik ontzettend veel geleerd en kreeg ik de mogelijkheid om me breder te ontwikkelen en andere rollen op te pakken. Met heel veel plezier heb ik me destijds gestort op mijn rollen als dyslexiecoordinator en mentor.

Ondanks dat ik ook met veel plezier binnen het MBO werk, merkte ik dat ik al die jaren eigenlijk iets miste. Ik wilde al jaren heel graag verder studeren, maar wist niet goed wat. Ik wilde me niet verder verdiepen in het vak Engels, daar had ik al diverse dingen binnen gedaan en het bood me niet wat ik zocht. Na verder gezocht te hebben, kwam ik uit bij de opleiding Onderwijswetenschappen aan de Open Universiteit. Het volgen van een Masteropleiding naast mijn reguliere werk, vertaalbureau, werk als commissielid Samenleving voor de gemeente, en dan nog mijn gezin en huis, was op zijn zachtst gezegd best uitdagend. Toch vond ik het heerlijk om me te verdiepen in al die onderwijskundige problemen en mogelijkheden. Er zijn zoveel interessante onderzoeken gepleegd, boeken geschreven, en methodes opgezet.

Al vlot merkte ik dat dit was waar ik in verder wilde gaan. Hier krijg ik energie van, hier word ik blij van. 

0